ՅՕԴՈՒԱԾՆԵՐ

­ՅՈՎՍԷՓ ­ՊԱՐԱԶԵԱՆ «­­Հայ գաղ­թա­կան­նե­րը ­­Յու­նաս­տա­նի մէջ 1922-1940» պատ­մա­կան-վա­ւե­րագ­րա­կան լու­սան­կար­նե­րու ցու­ցադ­րու­թիւ­նը, ­­Նէա Զ­միռ­նիի ե­լեկտ­րո­նա­կան թան­գա­րա­նի սրա­հին մէջ, յու­նա­հայ գա­ղու­թի պատ­մու­թեան մէջ ար­ժա­նա­հա­ւա­տօ­րէն փաս­տագ­րա­կան ան­ցա­գիր մը եւս...

­Միհ­րան ­Քիւր­տօղ­լեան Ի­րա­ւուն­քի տի­րաց­ման ու­րիշ ճամ­բայ չկայ, բա­ցի պայ­քա­րէն: ­Հա­մա­մարդ­կա­յին պատ­մու­թիւ­նը բիւ­րե­ղա­ցու­ցած է իր վճռա­կան եզ­րա­կա­ցու­թիւ­նը, թէ կեան­քը, ծա­ռա­յու­թեան կերպ մը ըլ­լա­լէ ա­ռաջ, սկիզ­բէն մին­չեւ վերջ...

­Քե­րոբ Է­քի­զեան ­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100րդ ­տա­րե­լի­ցի վախ­ճա­նին, հա­յու­թեան մէջ ձայ­նե­րը սկսան բազ­մա­նալ՝ «ճա­նա­չու­մէն վերջ՝ ի՞նչ» շեշ­տա­կի հար­ցադ­րու­մը յա­ռաջ բե­րե­լով։ ­Հայ ժո­ղո­վուր­դը ար­դէն հպարտ կը զգար...

ԳԷՈՐԳ ՂԱԶԱՐԵԱՆ ­Պապս՝ ­Մար­գար ­Դաւ­թի ­Ղա­զա­րեա­նը, ծնո­ւել է 1902թ. (կամ 1907թ.), ­Վա­նի նա­հան­գի ­Նոր­շէն գիւ­ղում: ­Պապս թոռն էր ­Նոր­շէ­նի գիւ­ղա­պետ ­Ղա­զա­րի, ո­րի տոհ­մը, ինչ­պէս եւ...

Յով­սէփ ­Պա­րա­զեան (Ա. մաս) ­ ­ Նա­խա­բան ­ Թուր­քիոյ մա­սին վկա­յու­թիւն­ներն ու վկա­յա­կո­չում­նե­րը ա­ւե­լի քան կա­րե­ւոր են մե­զի վե­րա­բե­րող բազ­մա­կող­մա­նի հար­ցե­րը տե­ւա­բար բաց պա­հե­լու հար­կադ­րան­քով, ան­շուշտ երբ պատ­մա­կան կեղ­ծի­քը կապ...

Ար­դէն մօ­տե­ցած են օ­րե­րը, երբ հա­մայն հա­յու­թիւ­նը ամ­բողջ աշ­խար­հի վրայ, ան­գամ մը եւս, պի­տի բարձ­րաց­նէ իր ձայ­նը՝ յի­շեց­նե­լու հա­մար մարդ­կու­թեան եւ, մա­նա­ւա՛նդ, ցե­ղաս­պան ­Թուր­քիոյ՝...

2019ի Ապ­րիլ ա­մի­սը կը նշա­նա­ւո­րէ հայ ազ­գին դէմ թրքա­կան պե­տու­թեան գոր­ծադ­րած ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 104րդ ­տա­րե­լի­ցը։ ­Հա­մայն հա­յու­թիւ­նը, միա­ցած ու վճռա­կամ, ա­մէ­նու­րեք կը հա­մախմ­բո­ւի՝ հա­ւա­քա­կան յի­շո­ղու­թեան...

­Տա­րի­նե­րու ըն­թաց­քին, Հ.Յ.Դ. ­Յու­նաս­տա­նի ­Հայ ­Դա­տի ­Յանձ­նա­խում­բը՝ ­Փետ­րո­ւար կամ ­Մարտ ա­միս­նե­րուն, իր գոր­ծու­նէու­թեան ծի­րէն ներս, կը կազ­մա­կեր­պէ ե­լոյթ­նե­րու շար­քեր, ո­րոնք նո­ւի­րո­ւած են Ար­ցա­խեան հիմ­նա­հար­ցի...

­Յա­ճախ կ­՚ը­սո­ւի ու կը գրո­ւի, թէ սփիւռ­քի հայ կեան­քը նա­հան­ջի մէջ է։ Ա­ւե­լի՛ն, ա­րեւմ­տա­հե­րէ­նը այն­քան վտան­գո­ւած է այ­լեւս, որ ա­նոր նա­հան­ջը ա­հա­զանգ պէտք է...

­Յով­սէփ ­Պա­րա­զեան Ժա­մա­նա­կի ար­ժէք­նե­րուն մէջ տո­կա­լու դի­տա­ւո­րու­թեամբ, պատ­մա-ե­կե­ղե­ցա-հնա­գի­տա­կան նիւ­թե­րը, ընդ­հան­րա­պէս հրա­պա­րա­կագ­րա­կան բնո­րո­շում­նե­րու պատ­շա­ճե­լով ու բնա­կա­նոն շա­րու­նա­կա­կա­նու­թեան ձե­ւա­ւո­րու­մով, անհ­րա­ժեշ­տա­բար պատ­մա­գի­տա­կան յայտ­նա­բեր­ման պէտք է ար­ժա­նա­նան: ­Տո­ւեալ պա­րա­գա­յին, այս...