Դիակներէն հեռու

Գուցէ այնքան չեմ պաշտեր ապագան, որքան կ՚ատեմ անցեալը։ Պէտք է խզել ամէն կապ անցեալին հետ. մերժել, ուրանալ զայն. այս է էականը։ Նուաստացուցիչ, ամօթալի բան մըն...

Պզտիկ ծիածանին պատմութիւնը

Պզտիկ ծիածանին պատմութիւնը (Ա­ւան­դու­թիւն) ­Սօս ­Վա­նի Որ­քա՜ն գե­ղե­ցիկ է ­Վա­րագ լե­րան մա­նու­շա­կը…: ­Բայց...

«Երգն Հայաստանի»

«Երգն ­Հա­յաս­տա­նի» (Ա­ւան­դու­թիւն) ­Սօս ­Վա­նի Այն ա­տեն, Ա­րա­րատ լե­ռը...

Հ­րա­տա­րա­կու­թիւն­նե­րու լու­սանց­քին

«Ես հա­ւա­տում եմ, հայ ժո­ղո­վուրդ,քո ­Դար­ձին, ... վասն­զի կամր­ջըն­կեց Ա­րաք­սի ա­փե­րին, ­Մա­սի­սի խորհր­դա­ւոր հա­յեաց­քի տակ մեր ­Հայ­րե­նի­քը կայ, ... որ ակն­դէտ ու խռո­վա­յոյզ՝ նա­յում, նա­յո՜ւմ...

Հերոսածին Հայաստան

«Ինչ որ կ՛ըսեմ հիմա մէկ սրտով,պիտի ըսուի Վաղը հազարաւոր սրտերու կողմէ»։ Ճպրան Խալիլ Ճպրան «Հայրենասիրութիւն չի նշանակեր միայն սիրել իր հայրենիքը։ Ան անհամեմատ կերպով աւելի շատ բան...

Հօր յուզիչ նամակը որդուն…

ՄԻՆՍԱՐ Այս գրու­թիւ­նը «որ­սա­ցի» հա­մա­ցան­ցէն ու կը խոս­տո­վա­նիմ, որ կար­դա­լով բա­ւա­կան յու­զո­ւե­ցայ... Դժ­բախ­տա­բար, անս­տո­րա­գիր էր... Ու­րեմն, թարգ­մա­նե­լով կը ներ­կա­յաց­նեմ նաեւ ձե­զի... ­Բա­րի ըն­թեր­ցում... * * * «­Զա­ւակս... «Ե­թէ օ­րին...

­Գո­վերգ՝ ի խո­րոց սրտէ

ՍԻԼՎԻ ՍՐԲՈՒՀԻ ՄԱՐԱԶԵԱՆ ­Ներ­բո­ղա­լից պտոյ­տի մը հո­գե­կան դիւ­թիչ գո­հա­ցու­մին ա­կան­ջա­լուր ըլ­լալ կը հրա­ւի­րեմ ձեզ՝ վա­յե­լե­լով հմայքն ու ար­բե­ցու­մը հայ գրա­կան ճո­խու­թիւն­նե­րուն: Ա­ռօ­րեայ ու ան­ձանձ­րոյթ հիւ­րըն­կա­լու­թեամբ կ­՛ըմ­բոշխ­նեմ...

Փետուրէ բերդը (Աւանդութիւն)

ՍՕՍ ՎԱՆԻ Ա. Ա­նոր գան­ձա­րան­նե­րը բեռ­նա­ւո­րո­ւած էին ոս­կիով ու ար­ծա­թով, գոյնզ­գոյն ու թան­կա­գին քա­րե­րով: Ա­նոր մար­մա­րա­շէն պա­լա­տը՝...

Սփիւռքահայ ուսուցիչներու Վերապատրաստութիւն

ԱՆՈՅՇ ՖԵՆԴԵԱՆ ­Խա­չա­տուր Ա­բո­վեա­նի ա­նո­ւան հայ­կա­կան պե­տա­կան ման­կա­վար­ժա­կան հա­մալ­սա­րա­նին (Հ.Պ.Մ.Հ.) մէջ, ­Յու­լիս 3ին մեկ­նար­կեց սփիւռ­քա­հայ ու­սու­ցիչ­նե­րու վե­րա­պատ­րաստ­ման մէ­կամ­սեայ ծրա­գիր, ո­րուն մաս­նակ­ցե­ցան 17 եր­կիր­նե­րէ 62 ու­սու­ցիչ­ներ։ ­Ման­կա­վար­ժա­կան...

Ճամբայ դէպի պարապութիւն

Խմ­բագ­րու­թեան կող­մէ Այս թի­ւով կը հրա­տա­րա­կենք յու­նա­հայ ե­րի­տա­սարդ ­Գէորգ ­Լա­զա­րեա­նի գրա­կան ա­ռա­ջին փոր­ձը։ ­Հա­զիւ իր կեան­քի քսան գա­րուն­նե­րը բո­լո­րած ե­րի­տա­սար­դը ար­դէն հայ լե­զո­ւի զա­նա­զան ծրա­գիր­նե­րուն...
- Advertisement -