ԱՅԼԱԶԱՆ

­Կա­մօքն Աս­տու­ծոյ¸ 1 ­Յու­լիս 2022-ին¸ ­Մե­ծի ­Տանն ­Կի­լի­կիոյ Սր­բազ­նա­գոյն ­Կա­թո­ղի­կոս Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Ա­րամ Ա. ­Վե­հա­փառ ­Հայ­րա­պետ կա­նո­նա­կան ա­ղօթ­քով եւ մեր հա­ւա­տոյ հայր Ս. Գրի­գոր ­Լու­սա­ւոր­չի...

«­Գո­քի­նիոյ սկաու­տա­կան խում­բե­րուն մէջ մաս­նակ­ցու­թիւ­նը կը բե­րէ մի շքեղ պէճ, ­Գո­քի­նիոյ խումբն է այդ տաս­նը­չորս թի­ւը կրող՝ Գո­քի­նիոյ սկաու­տա­կան պար­ծանքն է: Խ­րոխտ եւ կար­գա­պահ հայ քա­լո­ւած­քով ներ­կայ...

Ք. ԷՔԻԶԵԱՆ ­Վե­րի բա­ռե­րը կը նկա­րագ­րեն այն պատ­կե­րը, որ մին­չեւ այ­սօր կը պա­հեմ ­Կա­րօ Ա­ւա­գեա­նէն, երբ իմ գի­տակ­ցա­կան ա­ռա­ջին տա­րի­նե­րուս ծա­նօ­թա­ցած էի ա­նոր։ ­Չէի կրնար զա­նա­զա­նել...

­Յու­նա­հայ գա­ղու­թի ան­ցեա­լի հա­րուստ մշա­կու­թա­յին կեան­քէն ներս, մաս­նա­ւո­րա­պէս ­Հա­մազ­գա­յի­նի երգ­չա­խում­բի ու թա­տե­րա­խում­բի գոր­ծու­նէու­թեան ընդ­մէ­ջէն սի­րո­ւած եւ յար­գո­ւած հայ­րե­նա­կից մը՝ ­Զա­ւէն ­Թո­քաթ­լեան, կեան­քէն հե­ռա­ցաւ յա­ռա­ջա­ցած...

­­Քա­նի մը շա­բաթ ա­ռաջ՝ 10 ­Մա­յի­սին, հի­ւան­դու­թեան շրջան մը ան­ցը­նե­լէ ետք, մեզ­մէ հե­ռա­ցաւ սի­րե­լի եւ բո­լո­րին ծա­նօթ հայ­րե­նա­կից մը՝ ­Կա­րօ Ա­ւա­գեան։ ­Կա­րօն կը պատ­կա­նի յետ­պա­տե­րազ­մեան...

­Թե­սա­ղո­նի­կա­հայ հա­մայն­քի հա­մեստ եւ աշ­խա­տու­նակ ան­դամ մը, գա­ղա­փա­րի ազ­նիւ եւ լուռ ըն­կեր մը՝ Ա­ւետ ­Ղա­զէ­րեան իր աչ­քե­րը փա­կեց 26 Ապ­րի­լին, հի­ւան­դու­թեան շրջան մը ան­ցը­նե­լէ...

Ան­ցեալ ամ­սո­ւան մէջ, իր աչ­քե­րը փա­կեց ­Գո­քի­նիոյ շրջա­նի ծա­նօթ եւ պա­տո­ւա­ւոր ազ­գա­յին­նե­րէն՝ Ա­րիս ­Գափ­լա­նեան։ Ան սի­րո­ւած էր բո­լո­րէն, մաս­նա­ւո­րա­պէս իր հեզ ու բա­րե­համ­բոյր նկա­րա­գի­րին...

Խմ­բագ­րու­թեան կող­մէ 7 ­Մա­յիս 1964-ին, իր աչ­քե­րը յա­ւի­տե­նա­պէս փա­կեց յու­նա­հայ գա­ղու­թի ե­րախ­տա­ւոր­նե­րէն, մես­րո­պա­շունչ տա­ռե­րու տքնա­ջան ման­կա­պար­տիզ­պա­նու­հի ­Հա­յաս­տան Ու­շագ­լեան։ Ս­տո­րեւ ներ­կա­յա­ցո­ւած գրու­թիւ­նը կը պատ­կա­նի «Ա­զատ Օր»-ի եր­կա­րա­մեայ...

Ան­ցեալ տա­րի ­Տիգ­րան ­Սարգ­սեան ­Հա­յաս­տա­նէն Ա­թէնք փո­խադ­րո­ւե­ցաւ բու­ժում ստա­նա­լու հա­մար ի­րեն տա­ռա­պեց­նող ծանր հի­ւան­դու­թեան հա­մար: ­Բազ­մա­թիւ ան­գամ­ներ ­Տիգ­րան ա­րեան կա­րի­քը ու­նե­ցաւ, ո­րուն հա­մար յու­նա­հայ...

­Մեր Փրկ­չին ­Յի­սու­սի Ք­րիս­տո­սի Հ­րա­շա­փառ ­Յա­րու­թեան ա­ռա­ւօ­տը մարդ­կու­թեան այն հիաս­քանչ ա­ռա­ւօտն է¸ ո­րուն ի տես կը զմայ­լինք¸ կը հիա­նանք այն­պէս ինչ­պէս ան­կաս­կած պի­տի սքան­չա­նա­յինք¸...