Զա­պէլ Ե­սա­յեան (­Յով­հան­նէ­սեան, 1878-1943?).

Մեր հայ­րե­րէն մե­զի ա­ւան­դո­ւած ժա­ռան­գու­թիւն­նե­րէն ա­մէ­նէն շքե­ղը, ա­մէ­նէն ի­րա­կա­նը մեր գե­ղե­ցիկ, հա­րուստ եւ մե­ծա­վա­յե­լուչ լե­զուն է, պէտք է պահ­պա­նենք յու­զու­մով, հրայր­քով եւ խան­դա­վա­ռու­թեամբ: Ես վստահ եմ, որ կը...

Կոս­տան ­Զա­րեան (­Կոս­տան­դին Ե­ղիա­զա­րեան, 1885-1969).

Ն.­ Հայ մար­դու ի­մա­ցա­կան ու յու­զա­կան աշ­խար­հը՝ ­Հա­յու ­Հո­գին խո­րա­պէս պե­ղե­լու եւ գե­ղեց­կա­գոյն լե­զո­ւով ու ո­ճով ար­տա­յայ­տե­լու ա­ռինք­նող ա­րո­ւես­տին մեծ վար­պետն է ­Կոս­տան ­Զա­րեան, ո­րուն...

Արամ Մանուկեան (Սերգէյ Յովհաննիսեան, 1879-1919)

­Հա­րիւր տա­րի ա­ռաջ՝ 29 ­Յու­նո­ւար 1919ին, Ե­րե­ւա­նի իր հա­մեստ բնա­կա­րա­նին մէջ, մարմ­նա­պէս լրիւ հիւ­ծած, բծա­ւոր տի­ֆէ վա­րա­կո­ւած ու ան­կող­նին գա­մո­ւած, բո­ցա­վառ աչ­քե­րը առ­յա­ւէտ փա­կեց...

Շաւարշ Միսաքեան (1884-1957)

26 ­Յու­նո­ւա­րի օ­րը հայ մար­դը, աշ­խար­հի չորս ծա­գե­րուն, կ­՚ո­գե­կո­չէ յի­շա­տա­կը հայ մա­մու­լի ան­մահ յա­ռա­ջա­մար­տի­կին՝ մեծն ­Շա­ւարշ ­Մի­սա­քեա­նի եւ կը հա­ղոր­դո­ւի ա­նոր հո­գեմ­տա­ւոր հա­րուստ ժա­ռան­գու­թեան...

Պայրոյր Սեւակ (1924-1971)

­Յու­նո­ւար 24ի օ­րը ծնած է հայ ժո­ղո­վուր­դի ժա­մա­նա­կա­կից գրա­կա­նու­թեան հան­ճա­րեղ նո­րա­րա­րը՝ ­Պա­րոյր ­Սե­ւակ։ ­Թէեւ միայն 47 տա­րի ապ­րե­ցաւ ե­ղե­րա­բախտ բա­նաս­տեղ­ծը, բայց հա­յոց սե­րունդ­նե­րուն կտա­կեց գրա­կան-գե­ղա­րո­ւես­տա­կան...

Հրանդ Տինք (1954-2007)

­Յու­նո­ւար 19ին, ­Պո­լի­սէն մին­չեւ հե­ռա­ւոր ա­փե­րը հա­յաշ­խար­հի, պա­հան­ջա­տէր հա­յու­թիւ­նը միաս­նա­կա­նօ­րէն ո­գե­կո­չեց յի­շա­տա­կը եւ վե­րա­նո­րո­գո­ւե­ցաւ պատ­գա­մո­վը հայ ժո­ղո­վուր­դի մե­րօ­րեայ հե­րոս­նե­րէն Հ­րանդ ­Տին­քի՝ թրքա­կան հա­յա­տեա­ցու­թեան մա­հա­ցու...

ՌՈՍՏՈՄ (Ստեփան Զօրեան, 1867-1919)

Յու­նո­ւար 19ի այս օ­րը կը լրա­նայ մա­հո­ւան հա­րիւ­րա­մեա­կը մեր ժո­ղո­վուր­դի բա­ցա­ռիկ ծնունդ­նե­րու հա­մաս­տե­ղու­թեան մէջ ան­մա­հա­ցած հայ մեծ ՅԵՂԱՓՈԽԱԿԱ­Նին՝ ՌՈՍՏՈ­Մի, որ իր պայ­ծառ ու խրոխտ...

Մատթէոս Մամուրեան (1830-1901)

­Յու­նո­ւա­րի 15ի այս օ­րը, 118 տա­րի ա­ռաջ, 71 տա­րե­կան հա­սա­կին թո­քախ­տի հե­տե­ւան­քով վախ­ճա­նե­ցաւ ներ­հուն մտա­ւո­րա­կան, ման­կա­վարժ, վի­պա­գիր, հան­րա­յին գոր­ծիչ, ան­խոնջ թարգ­մա­նիչ եւ, ա­մէն բա­նէ...

Անտոն Գոշ (Պոյաճեան, 1849-1927)

­Հայ յե­ղա­փո­խա­կան շարժ­ման հա­ւա­տա­ւոր զի­նուոր­նե­րէն ու խո­նարհ հե­րոս­նե­րէն է «դաշ­նակ­ցա­կան հայ­րիկ»ի կո­չու­մին ար­ժա­նա­ցած Ան­տոն ­Գոշ, որ ­Յու­նո­ւար 14ի այս օ­րը, 92 տա­րի ա­ռաջ, վախ­ճա­նե­ցաւ...

Նիկողայոս Ադոնց (Տէր-Աւետիքեան, 1871-1942)

­Յու­նո­ւա­րի 10ին, 148 տա­րի ա­ռաջ, հայ­րե­նի ­Սիւ­նեաց աշ­խար­հի Բռ­նա­կոթ գիւ­ղը հայ ժո­ղո­վուր­դին պար­գե­ւեց ­Հայ Մտ­քի եւ հա­յոց պատ­մա­բա­նա­սի­րու­թեան հայ­րե­նա­շունչ բան­բեր մը, որ աշ­խար­հով մէկ...
- Advertisement -