­Յու­նաս­տա­նի Հ.Մ.Ը.Մ.-ի գոր­ծու­նէու­թիւ­նը 2026-ի ­Յու­նո­ւա­րին

­Գոր­ծու­նէու­թեամբ եւ ա­ւան­դու­թեամբ լե­ցուն ա­միս մը

­Յու­նաս­տա­նի Հ.Մ.Ը.Մ.-ի ըն­տա­նի­քին հա­մար 2026-ի ա­ռա­ջին ա­մի­սը սկսաւ ե­ռան­դուն գոր­ծու­նէու­թեամբ, ո­րուն թա­փը տո­ւին միու­թեան սկաուտ­ներն ու մար­զիկ­նե­րը։
Ն­շե­ցինք հայ­կա­կան ­Սուրբ Ծ­նուն­դը՝ սկաուտ­նե­րու, մար­զիկ­նե­րու եւ ան­դամ­նե­րու մաս­նակ­ցու­թեամբ, Ա­ւե­տի­սի ա­ւան­դա­կան շրջա­գա­յու­թեան։
­Ֆիք­սի Ս. ­Կա­րա­պետ ե­կե­ղեց­ւոյ տօ­նախմ­բու­թեան ա­ռի­թով, շրջա­նի Հ.Մ.Ը.Մ.-ի մաս­նա­ճիւ­ղի սկաուտ­նե­րը ներ­կայ գտնուե­ցան Ս. պա­տա­րա­գին։
­Յա­ջո­ղու­թեամբ տե­ղի ու­նե­ցան ա­մա­նո­րեան գա­թա­յի հա­ւա­քոյթ­նե­րը Ա­թէն­քի, ­Գո­քի­նիոյ եւ ­Գա­րէա­յի սկաու­տա­կան խում­բե­րուն կող­մէ, ինչ­պէս նաեւ Ա­թէն­քի եւ ­Գո­քի­նիոյ մաս­նա­ճիւ­ղե­րուն կիղ­մէ՝ շրջան­նե­րու ա­կումբ­նե­րուն մէջ, հա­մախմ­բե­լով մեր գա­ղու­թի հայ­րե­նա­կից­նե­րը եւ Հ.Մ.Ը.Մ.-ի հա­մա­կիր­նե­րը: Հ.Մ.Ը.Մ.-ի ­Թե­սա­ղո­նի­կէի մաս­նա­ճիւ­ղը կազ­մա­կեր­պեց բա­ցա­ռիկ տօ­նա­կան ե­լոյթ մը՝ նո­ւի­րո­ւած հայ մշա­կու­թա­յին ժա­ռան­գու­թեան, ո­րուն յա­ջոր­դեց ա­մա­նո­րի կար­կան­դա­կի հա­տու­մը:
Շր­ջա­նա­յին վար­չու­թիւ­նը կազ­մա­կեր­պեց ա­մա­նո­րեան գա­թա­յի եզ­րա­փա­կիչ հա­ւա­քը, մաս­նակ­ցու­թեամբ մաս­նա­ճիւ­ղե­րու վար­չու­թիւն­նե­րուն, սկաու­տա­կան խոր­հուրդ­նե­րու եւ ա­նոնց մաս­նա­ճիւ­ղե­րու խմբա­պետ­նե­րուն։

­Մար­զա­կան գոր­ծու­նէու­թիւ­նը դաշ­տե­րուն վրայ

­Միու­թեան մար­զա­կան բա­ժան­մունք­նե­րը շա­րու­նա­կե­ցին ի­րենց մրցում­նե­րը յու­նա­կան ֆե­տե­րա­սիոն­նե­րու մրցա­շար­քե­րուն, մաս­նակ­ցե­լով 32 վո­լէյ­պո­լի, կո­ղո­վագն­դա­կի եւ ճատ­րա­կի մրցում­նե­րու, ինչ­պէս նաեւ լո­ղար­շա­ւի մրցա­շար­քին: ­Նոյն շրջա­նին, մեր մար­զա­կան խում­բե­րուն փոր­ձե­րը 130-է ա­ւե­լի ե­ղան, ստեղ­ծե­լով խան­դա­վառ մթնո­լորտ մը մար­զա­դաշ­տե­րուն վրայ։

­Գոր­ծու­նէու­թիւն բնու­թեան մէջ

Ս­կաու­տա­կան կեան­քը եւս յատ­կան­շո­ւե­ցաւ ի­րեն յա­տուկ ծրա­գիր­նե­րու կազ­մա­կեր­պու­թեամբ։ ­Տե­ղի ու­նե­ցան գայ­լիկ­նե­րու եւ ար­ծո­ւիկ­նե­րու, նաեւ ե­րէց­ներւ եւ պար­մա­նու­հի­նե­րու ձմեռ­նա­յին եր­կօ­րեայ ա­ռա­ջին ար­շաւ­նե­րը, իսկ ա­րի­նե­րու եւ ա­րե­նուշ­նե­րու ձմեռ­նա­յին հին­գօ­րեայ ա­ռա­ջին բա­նա­կու­մը ի­րա­կա­նա­ցաւ ­Քար­տի­ցա­յի սկաու­տա­կան ա­կում­բին մէջ։ Այս սկաու­տա­կան հա­մախմ­բում­նե­րը ա­ռիթ դար­ձան մեր մաս­նակ­ցող պա­տա­նի­նե­րուն եւ ե­րի­տա­սարդ­նե­րուն հա­մար ամ­րապն­դե­լու եղ­բայ­րա­կան ո­գին, միա­ժա­մա­նակ զգա­լու եւ ըն­տե­լա­նա­լու բնու­թեան մի­ջա­վայ­րին ու սկաու­տա­կան մթնո­լոր­տին ան­տա­ռի կեան­քին մէջ։
­Վե­րա­նո­րո­գո­ւած խան­դա­վա­ռու­թեամբ կը շա­րու­նա­կենք մեր գոր­ծու­նէու­թիւ­նը, միշտ ձգտե­լով ստեղ­ծա­գործ ­Փետ­րո­ւա­րի մը, Հ.Մ.Ը.Մ.-ա­կան նշա­նա­բա­նի ու ո­գիի ա­ռաջ­նոր­դու­թեամբ։

ԹՂԹԱԿԻՑ