Հ.Կ.­Խաչի ազգային վարժարաններու վերամուտը

­Յու­նաս­տա­նի Կր­թու­թեան եւ Կ­րօ­նից նա­խա­րա­րու­թեան սահ­մա­նած ժա­մա­նա­կա­ցոյ­ցին հա­մա­ձայն, Հ.Կ.­Խա­չի ազ­գա­յին վար­ժա­րան­նե­րը կա­տա­րե­ցին վե­րա­մու­տի հա­ւաք­նե­րը ջրօրհ­նէ­քի ա­ւան­դա­կան ա­րա­րո­ղու­թեամբ։
Ա­մա­ռո­ւան եր­կար դա­դա­րէն ետք, մեր ազ­գա­յին վար­ժա­րան­նե­րու բա­կերն ու սրահ­նե­րը լե­ցո­ւե­ցան ման­կա­կան եւ պա­տա­նե­կան ձայ­նե­րով, ժպտուն ա­շա­կերտ­նե­րով եւ ա­նոնց ծնող­նե­րով, ո­րոնք ու­րա­խու­թեան եւ հրճո­ւան­քի մթնո­լորտ մը ստեղ­ծե­ցին դպրո­ցա­կան տա­րե­մու­տի այս յատ­կան­շա­կան օ­րը։
Ուր­բաթ, 11 ­Սեպ­տեմ­բեր 2026-ին, ա­ռա­ւօ­տեան ժա­մը 9-ին, կա­տա­րո­ւե­ցաւ ջրօրհ­նէք ­Ֆիք­սի Լ. եւ Ս. ­Յա­կո­բեան վար­ժա­րա­նի, Ա. ­Գա­լուս­տեան ման­կա­պար­տէ­զի ու Ա. եւ Ժ. ­Ճէ­նա­զեան միջ­նա­կար­գի ա­շա­կեր­տու­թեան հա­մար։ Եր­կու վար­ժա­րան­նե­րու ա­շա­կեր­տու­թիւ­նը ար­դէն գրա­ւած էր իր տե­ղը բա­կին մէջ, իսկ ա­նոր շուրջ մեծ թի­ւով ծնող­ներ ու ազ­գա­յին­ներ ե­կած էին քա­ջա­լե­րու փոք­րիկ­նե­րուն։
Ջ­րօրհ­նէ­քի ա­րա­րո­ղու­թիւ­նը կա­տա­րեց ­Թե­մա­կալ Ա­ռաջ­նորդ Տ. ­Սա­հակ եպս. Ե­մի­շեան, ըն­կե­րակ­ցու­թեամբ շրջա­նի հո­գե­ւոր հո­վիւ Տ. ­Նա­րեկ քհնյ. ­Շա­հի­նեա­նի։ ­Պաշ­տօ­նա­կան հիւ­րե­րու շար­քին ներ­կայ էին Ատ­տի­կէի փոխ­մարզ­պետ Եոր­ղոս Վ­լա­խոս, Ազ­գա­յին վար­չու­թեան ա­տե­նա­պետ ­Նա­զար Ա­ւա­գեան եւ ան­դամ ­Դա­նիէլ Ա­բի­կեան, Հ.Յ.Դ. ­Յու­նաս­տա­նի ­Կեդր. ­Կո­մի­տէի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ ընկ. Հ­ռիփ­սի­մէ ­Յա­րու­թիւ­նեան, Հ.Կ.­Խա­չի Շրջ. ­Վար­չու­թեան ա­տե­նա­պե­տու­հի ընկ. ­Լի­զէթ ­Շան­կա­յեան, ­Հա­մազ­գա­յի­նի Շրջ. ­Վար­չու­թեան կող­մէ ընկ. ­Մա­րի ­Տան­կու­րեան, Ու­սում­նա­կան խոր­հուր­դի ա­տե­նա­պե­տու­հի ­Լի­զա Ա­ւա­գեան, ­ինչ­պէս նաեւ միու­թիւն­նե­րու մաս­նա­ճիւ­ղե­րու վար­չա­կան­ներ։ ­Նաեւ, ներ­կայ ե­ղաւ Ա­թէն­քի պե­տա­կան հա­մալ­սա­րա­նի դա­սա­խօս Իոան­նիս ­Մա­զիս։
­Փոխ­մարզ­պե­տը խօսք առ­նե­լով գո­վա­սան­քով ար­տա­յայ­տո­ւե­ցաւ հայ­կա­կան վար­ժա­րան­նե­րէն ներս երկ­լե­զու կրթա­կան ծրա­գիր­նե­րուն մա­սին, շեշ­տե­լով հա­յե­րէն եւ յու­նա­րէն լե­զու­նե­րու ու­սուց­ման կա­րե­ւո­րու­թիւ­նը։ ­Յա­ջոր­դա­բար, նա­խակր­թա­րա­նի տնօ­րէ­նու­հի ­Վիք­թո­րիա ­Մա­ղա­քեան եւ Ճէնազեան միջնակարգ վարժարանի տնօրէնուհի Արաքսի Միքայէլեան բա­րի գալս­տեան խօս­քերով, կա­տա­րեցին նոր տա­րեշրջա­նի շարք մը գործ­նա­կան ցուց­մունք­ներ եւ յանձ­նա­րա­րու­թիւն­ներ կրթա­կան ըն­թաց­քին մա­սին։ ­Բա­րի վե­րա­մու­տի քա­ջա­լե­րա­կան խօս­քով հան­դէս ե­կաւ նաեւ փրոֆ. ­Մա­զիս։
­Նոյն օ­րը, Սր­բա­զան հօր նա­խա­գա­հու­թեամբ, տե­ղի ու­նե­ցաւ նաեւ Հ.Կ.Խա­չի ­Գո­քի­նիոյ ­Զա­ւա­րեան ազ­գա­յին վար­ժա­րա­նի եւ Հ. Ու­շագ­լեան ման­կա­պար­տէ­զի ջրօրհ­նէ­քի ա­րա­րո­ղու­թիւ­նը։ Սր­բա­զան հօր կող­քին ա­րա­րո­ղու­թիւ­նը կա­տա­րեց շրջա­նի հո­գե­ւոր հո­վիւ Տ. ­Պա­րէտ քհնյ. ­Խա­չե­րեան։ ­Ներ­կայ էին Ազ­գա­յին վար­չու­թեան ան­դամ ­Յով­հան­նէս ­Ման­կո­յեան, Հ.Կ.­Խա­չի Շրջ. ­Վար­չու­թեան եւ Ու­սում­նա­կան խոր­հուր­դի ա­տե­նա­պե­տու­հի­նե­րը, ­Գո­քի­նիոյ ­Վա­րան­դեան կո­մի­տէի ներ­կա­յա­ցու­ցի­չը, տե­ղա­կան միու­թիւն­նե­րու վար­չա­կան­ներ եւ մեծ թի­ւով ծնող­ներ ու հայ­րե­նա­կից­ներ։ Ջ­րօրհ­նէ­քի ա­ւար­տէն ետք, դպրո­ցի տնօ­րէ­նու­հի ­Հայ­կան ­Մի­նա­սեան կա­տա­րեց անհ­րա­ժեշտ յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րը նոր դպրո­ցա­կան տա­րեշր­ջա­նի մեկ­նար­կին ա­ռի­թով։
Եր­կու ա­րա­րո­ղու­թիւն­նե­րուն գլխա­ւոր պատ­գա­մը փո­խան­ցեց Ա­ռաջ­նորդ Սրբա­զան հայ­րը, որ շեշ­տը դրաւ հա­յե­ցի կրթու­թեան կա­րե­ւո­րու­թեան վրայ յու­նա­հայ հա­մայն­քէն ներս։ Ան մաս­նա­ւո­րա­բար անդ­րա­դար­ձաւ հա­յակր­թու­թեան ուղ­ղու­թեամբ եր­կա­րա­մեայ ջան­քե­րուն եւ հա­մայն­քա­յին մար­մին­նե­րու զօ­րա­շար­ժին, ընդգ­ծե­լով նաեւ հա­յե­րէ­նը կեն­դա­նի լե­զու պա­հե­լու հրա­մա­յա­կա­նը ոչ միայն վար­ժա­րա­նին մէջ, այ­լեւ հայ ըն­տա­նիք­նե­րուն եւ կա­ռոյց­նե­րուն մէջ, որ­պէս մեր ազ­գի յա­րա­տեւ­ման գրա­ւա­կան։

1 Հիւրատետր 4