­Կի­րա­կի, 25 ­Յու­նո­ւար 2026-ին, ­Թե­սա­ղո­նի­կէի Ս. Աս­տո­ւա­ծա­ծին ե­կե­ղեց­ւոյ մէջ մա­տու­ցո­ւե­ցաւ Ս. ­Պա­տա­րագ, որ­մէ ետք «­Տէր-­Զա­քա­րեան» սրա­հին մէջ, տե­ղի ու­նե­ցաւ ­Տիկ­նանց միու­թեան կազ­մա­կեր­պած ­Նոր ­Տա­րո­ւան գա­թա­յի հա­տու­մը։
Ա­ւան­դա­կան այս ձեռ­նար­կը կա­տա­րո­ւե­ցաւ խառն եւ յու­զիչ զգա­ցում­նե­րով, քա­նի որ ա­նի­կա յատ­կան­շո­ւե­ցաւ ­Տիկ­նանց միու­թեան 18-ա­մեայ նո­ւի­րա­կան ծա­ռա­յու­թեան ամ­բող­ջաց­մամբ՝ հա­մայն­քին մէջ։
­Հո­գե­ւոր հո­վիւ Տ. Ե­ղիա վրդ. ­Մալ­խա­սեան բա­րի գա­լուստ մաղ­թե­լով ներ­կա­նե­րուն ար­տա­յայ­տեց իր խո­րին յու­զումն ու սիր­տի գո­հու­նա­կու­թիւ­նը եւ բարձր գնա­հա­տեց ­Տիկ­նանց միու­թեան ան­դա­մու­հի­նե­րուն ան­շա­հախն­դիր, անձ­նո­ւէր եւ նո­ւի­րա­կան ծա­ռա­յու­թիւ­նը՝ անց­նող 18 տա­րի­նե­րու ըն­թաց­քին։ ­Ներ­կա­նե­րը յոտն­կայս ծա­փա­հա­րու­թեամբ ար­տա­յայ­տե­ցին ի­րենց սէրն ու յար­գան­քը այն մայ­րա­կան գուր­գու­րան­քին հա­մար, զոր ­Տիկ­նանց միու­թիւ­նը ցու­ցա­բե­րած է հա­մայն­քին նկատ­մամբ։
Ա­պա ան­դա­մու­հի­նե­րը մէկ առ մէկ հրա­ւի­րո­ւե­ցան, եւ ի նշան խո­րին ե­րախ­տա­գի­տու­թեան՝ թա­ղա­յին խոր­հուր­դի ան­դամ­նե­րուն կող­մէ ծաղ­կե­փուն­ջեր ստա­ցան։
­Տիկ­նանց ­Միու­թեան ա­տե­նա­պե­տու­հին՝­տի­կին ­Վեր­գին Ա­ւե­տի­սեա­նը, իր սիր­տի խօս­քին մէջ խո­րին շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց ներ­կա­նե­րուն, ո­րոնք ի­րենց մշտա­կան ներ­կա­յու­թեամբ եւ քա­ջա­լե­րան­քով զօ­րա­վիգ կանգ­նե­ցան միու­թեան կազ­մա­կեր­պած ձեռ­նարկ­նե­րուն: Ա­պա, իր գո­հու­նա­կու­թիւնն ու ե­րախ­տա­գի­տու­թիւ­նը ար­տա­յայ­տեց թա­ղա­յին խոր­հուր­դին, որ միշտ ա­ջակ­ցած է եւ նպաս­տած՝ ­Տիկ­նանց ­Միու­թեան նա­խա­ձեռ­նու­թիւն­նե­րու ի­րա­գործ­ման։
Ա­տե­նա­պե­տու­հիին խօս­քէն ետք, կա­տա­րո­ւե­ցաւ գա­թա­յի հա­տու­մը եւ մո­մե­րու լոյ­սին տակ, ժո­ղո­վուր­դին մաս­նակ­ցու­թեամբ, եր­գո­ւե­ցաւ «­Խոր­հուրդ ­Մեծ» շա­րա­կա­նը։
Հ­րա­ժեշ­տի պա­հուն, ­Հայր սուր­բը կրկին բարձր գնա­հա­տեց բո­լոր ան­դա­մու­հի­նե­րու 18 տա­րո­ւան անձ­նո­ւէր եւ նո­ւի­րա­կան ծա­ռա­յու­թիւ­նը, ա­պա ու­րա­խու­թեամբ ներ­կա­յա­ցուց ­Թե­սա­ղո­նի­կէի ­Սուրբ Աս­տո­ւա­ծա­ծին ե­կե­ղեց­ւոյ նո­րըն­տիր ­Տիկ­նանց միու­թեան ե­րի­տա­սարդ կազ­մը։ Ան մէկ առ մէկ հրա­ւի­րեց նոր ան­դա­մու­հի­նե­րը եւ միա­ժա­մա­նակ դի­մեց նախ­կին ան­դա­մու­հի­նե­րուն՝ ծաղ­կե­փուն­ջե­րով ող­ջու­նե­լու զի­րենք, ի նշան քա­ջա­լե­րան­քի եւ ու­րա­խու­թեան, որ ա­նոնք ստանձ­նե­ցին այս ծանր, բայց քաղցր լու­ծը եւ պատ­րաս­տա­կամ են ծա­ռա­յե­լու մեր հա­մայն­քա­յին կեան­քին մէջ իբ­րեւ նոր եւ ե­րի­տա­սարդ ուժ։
­Փո­խան­ցու­մէն ետք, խօսք ա­ռաւ ­Տիկ­նանց միու­թեան նո­րըն­տիր ա­տե­նա­պե­տու­հին՝ տի­կին Ա­նուշ ­Պա­պո­յեան։ Իր խօս­քին մէջ ան շեշ­տեց ծա­ռա­յու­թեան բարձր ար­ժէքն ու նշա­նա­կու­թիւ­նը եւ ար­տա­յայ­տեց իր խո­րին ու­րա­խու­թիւնն ու ե­րախ­տա­գի­տու­թիւ­նը այն պա­տի­ւին հա­մար, զոր ի­րենց ըն­ծա­յո­ւե­ցաւ ծա­ռա­յե­լու հա­մար հա­մայն­քին։
­Ձեռ­նար­կը փա­կո­ւե­ցաւ ե­րախ­տա­գի­տու­թեան, յու­զու­մի եւ նոր յոյ­սի մթնո­լոր­տի մը մէջ: ­Սե­րունդ­նե­րու այս փո­խան­ցու­մը դար­ձաւ կեն­դա­նի վկա­յու­թիւն՝ հա­մայն­քին շա­րու­նա­կա­կա­նու­թեան, ծա­ռա­յու­թեան ո­գիին եւ ա­պա­գա­յի հան­դէպ վստա­հու­թեան։
Այս պա­տեհ ա­ռի­թով, սիր­տի պարտք կը հա­մա­րենք յա­տուկ կեր­պով յի­շե­լու ­Տիկ­նանց միու­թեան բազ­մա­վաս­տակ ան­դա­մու­հի­նե­րէն՝ ­Բերկ­րու­հի ­Կէօս­տէ­նեա­նը, որ ե­րեք տա­րի ա­ռաջ, առ յա­ւէտ հե­ռա­ցաւ մեզ­մէ։ Իր ամ­բողջ կեան­քին ըն­թաց­քին, ան ան­խոնջ նո­ւի­րու­մով ծա­ռա­յեց մեր հա­մայն­քին՝ իբ­րեւ ­Տիկ­նանց միու­թեան նո­ւի­րեալ ան­դա­մու­հի՝ իր դրոշ­մը ձգե­լով մեր միու­թեան եւ հա­մայն­քա­յին կեան­քին մէջ։
Ս­տո­րեւ կը ներ­կա­յաց­նենք ­Տիկ­նանց միու­թեան նա­խորդ եւ ներ­կայ ան­դա­մու­հի­նե­րուն ա­նո­ւա­նա­ցան­կը.
­Նախ­կին ­Տիկ­նանց միու­թեան կազմ
­Վեր­քին Ա­ւե­տի­սեան (ա­տե­նա­պե­տու­հի), Ա­նա­հիտ ­Կէօս­տէ­նեան (քար­տու­ղա­րու­հի), Ան­ժէլ ­Փա­փա­զեան (գան­ձա­պահ), Իս­կու­հի ­Ղա­զէ­րեան, ­Նա­տեա ­Սե­մէր­ճեան, ­Մա­րի ­Գաս­պա­րեան, ­Բերկ­րու­հի ­Կէօս­տէ­նեան (մին­չեւ 2023)։
­Նո­րըն­տիր ­Տիկ­նանց միու­թեան կազմ
Ա­նուշ ­Պա­պո­յեան (ա­տե­նա­պե­տու­հի), Էմ­մա ­Համ­բար­ձու­մեան (քար­տու­ղա­րու­հի), ­Յաս­միկ ­Յով­հան­նէ­սեան (գան­ձա­պահ), Ի­րի­նա Ա­ւա­յեան, ­Լի­լիթ ­Զօհ­րա­պեան, Ա­նի ­Յով­հան­նի­սեան, ­Սո­նա ­Ֆա­լա­տեան։

ԹՂԹԱԿԻՑ