«Ա­զատ Օր»-ը՝ հայակերտումի արթուն պահակը

­Հայ գա­ղա­փա­րա­կան մա­մու­լի ան­դաս­տա­նէն ներս իր հաս­տատ ու հե­տե­ւո­ղա­կան ու­ղին կեր­տած յու­նա­հայ գա­ղու­թի ե­րախ­տա­ւո­րը՝ «Ա­զատ Օր» օ­րա­թեր­թը այ­սօր կանգ­նած է իր հրա­տա­րա­կու­թեան 82-րդ ­տա­րո­ւան մուտ­քին՝ հաս­տա­տե­լով իր պատ­մա­կան ա­ռա­քե­լու­թեան կեն­սու­նա­կու­թիւ­նը եւ շա­րու­նա­կա­կա­նու­թիւ­նը։
Ութ տաս­նա­մեա­կէ ա­ւե­լի տե­ւող այս ըն­թաց­քին, «Ա­զատ Օր»-ը սոսկ լրա­տո­ւա­կան աղ­բիւր չէ ե­ղած, այլ՝ միտ­քի դարբ­նոց։ ­Թեր­թը իր է­ջե­րով հա­ւա­տար­մօ­րէն պաշտ­պա­նած է ազ­գա­յին ար­ժէք­նե­րը եւ գա­ղա­փա­րա­կան հեն­քը, ո­րոնց վրայ խարսխուած կը շա­րու­նա­կէ մնալ հայ քա­ղա­քա­կան ու հա­սա­րա­կա­կան միտ­քը Ս­փիւռ­քի մէջ։ ­Միա­ժա­մա­նակ, թեր­թը ե­ղած է հա­յա­կեր­տու­մի գոր­ծուն ազ­դակ՝ հա­մազ­գա­յին իղ­ձե­րու հե­տապնդ­ման, սե­րունդ­նե­րու հա­յե­ցի դաս­տիա­րա­կու­թեան, հա­յու ինք­նու­թեան պահ­պան­ման եւ քա­ղա­քա­կան գի­տակ­ցու­թեան ամ­րապնդ­ման մէջ։
82-ա­մեայ տա­րե­դար­ձը ա­ռիթ կը դառ­նայ նախ գնա­հա­տե­լու ան­ցեա­լը, ա­պա նաեւ վե­րա­հաս­տա­տե­լու ա­պա­գա­յի պար­տա­ւո­րու­թիւ­նը։ ­Թող «Ա­զատ Օր» շա­րու­նա­կէ իր եր­թը՝ մնա­լով հա­յա­կերտ­ման ան­փո­խա­րի­նե­լի ազ­դակ եւ հայ գա­ղա­փա­րա­կան մա­մու­լի ար­ժա­նա­պա­տիւ դրօ­շա­կա­կիր։
Այս ու­րա­խա­ռիթ տա­րե­դար­ձին ա­ռի­թով, ջեր­մա­պէս կը շնոր­հա­ւո­րենք «Ա­զատ Օր»-ի ըն­թե­ցող­ներն ու բա­րե­կամ­նե­րը, ո­րոնք քա­ջա­լեր կը հան­դի­սա­նան թեր­թիս գո­յա­տեւ­ման։