Σαν σήμερα, στις 24 Αυγούστου 1992, ο Ασότ Γουλιάν, γνωστός με το προσωνύμιο «Πεγκόρ» («θραύσμα»), σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μάχης στην περιοχή του Τρμπόν.
Ο Ασότ Γουλιάν γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1959 στο Μπακού της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Έμελλε να εξελιχθεί σε μία από τις χαρακτηριστικές μορφές της αρμενικής ένοπλης δράσης κατά τον πρώτο πόλεμο του Αρτσάχ. Διετέλεσε διοικητής του Πρώτου Τάγματος του Στεπανακέρτ και υπήρξε μέλος της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (Τασνακτσουτιούν).
Το 1979 ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στον σοβιετικό στρατό και στη συνέχεια στράφηκε στις σπουδές, τις οποίες ολοκλήρωσε το 1985. Με την απαρχή του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος στο Αρτσάχ, ο Γουλιάν και οι σύντροφοί του άρχισαν να οργανώνουν σώμα εθελοντών, συγκεντρώνοντας παράλληλα τον απαραίτητο οπλισμό και τα πυρομαχικά.
Η ένταξή του στις τάξεις του Τασνακτσουτιούν σηματοδότησε ένα νέο κεφάλαιο στη δράση του. Το 1991 ανέλαβε τη διοίκηση του Πρώτου Τάγματος των αρμενικών δυνάμεων του Αρτσάχ και σύντομα βρέθηκε στην πρώτη γραμμή σημαντικών επιχειρήσεων. Συμμετείχε σε πολλές από τις μάχες που διεξήχθησαν για τον έλεγχο της περιοχής, μεταξύ άλλων στο Ασκεράν, το Χατρούτ, το Σαουμιάν, τη Σουσί και το Μαρτακέρτ.
Ιδιαίτερη θέση στη δράση του κατέχει η επιχείρηση της Σουσί το 1992. Το πρώτο τεθωρακισμένο όχημα μάχης υπό τη διοίκησή του εισήλθε στην πόλη, σε μια στιγμή που έμελλε να αποκτήσει έντονο συμβολικό χαρακτήρα για την αρμενική πλευρά και να συνδεθεί με την κατάληψή της.
Η πολεμική του πορεία στο Αρτσάχ υπήρξε σύντομη, αλλά ιδιαίτερα σημαντική. Στις 24 Αυγούστου 1992, ο Ασότ Γουλιάν, ο «Πεγκόρ», σκοτώθηκε σε μάχη στο χωριό Τρμπόν. Ήταν μόλις τριάντα δύο ετών.
Ο Ασότ Γουλιάν τιμήθηκε μετά θάνατον με το παράσημο «Μάχιμος Σταυρός» Α΄ Τάξεως της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Του απονεμήθηκε επίσης ο ανώτατος τίτλος «Ήρωας του Αρτσάχ», καθώς και το παράσημο «Χρυσός Αετός» και το παράσημο «Για την Απελευθέρωση της Σουσί».
Προς τιμήν του, κεντρικός δρόμος στη Σουσί έφερε το όνομά του.
Το προσωνύμιο του Γουλιάν, «Πεγκόρ», δόθηκε στον νεότερο γιο του, ο οποίος γεννήθηκε μετά τον θάνατο του πατέρα του. Με το όνομα «Πεγκόρ» είναι επίσης γνωστή η σχολή Αεροναυπηγικής του Γερεβάν.
Το όνομα του Ασότ Γουλιάν, μαζί με εκείνα πολλών ακόμη ανθρώπων της ίδιας γενιάς, πέρασε στη μνήμη ως σύμβολο μιας εποχής που βρέθηκε στη δίνη του πολέμου και διαμόρφωσε βαθιά την ιστορία του Αρτσάχ.
