Սփիւռքահայ ուսուցիչներու Վերապատրաստութիւն

ԱՆՈՅՇ ՖԵՆԴԵԱՆ ­Խա­չա­տուր Ա­բո­վեա­նի ա­նո­ւան հայ­կա­կան պե­տա­կան ման­կա­վար­ժա­կան հա­մալ­սա­րա­նին (Հ.Պ.Մ.Հ.) մէջ, ­Յու­լիս 3ին մեկ­նար­կեց սփիւռ­քա­հայ ու­սու­ցիչ­նե­րու վե­րա­պատ­րաստ­ման մէ­կամ­սեայ ծրա­գիր, ո­րուն մաս­նակ­ցե­ցան 17 եր­կիր­նե­րէ 62 ու­սու­ցիչ­ներ։ ­Ման­կա­վար­ժա­կան...

Ա­ւան­դու­թիւն­ներ

Այն օ­րէն իր վեր, այն օ­րէն աս­դին… ՍՕՍ ՎԱՆԻ Խմ­բագ­րու­թեան...

Մօրս արցունքները

Գրիշ Դաւթեան Ես հե­ռա­նում էի օ­տա­րութ­եան ճա­նա­պար­հով. Մե­րոնք շշմած էին, ա­նակն­կա­լի էին ե­կել. Նա­յում էին բեկուած, անմ­խի­թար ու լա­ցա­կում. Մայրս իր ար­ցունք­ներն էր ու­ղար­կում իմ հետ, Որ լուա­նամ վէր­քերս, Որ...

«Երգն Հայաստանի»

«Երգն ­Հա­յաս­տա­նի» (Ա­ւան­դու­թիւն) ­Սօս ­Վա­նի Այն ա­տեն, Ա­րա­րատ լե­ռը...

­­Հարս­նե­մատ (Ա­ւան­դու­թիւն)

­­Սօս ­­Վա­նի ­­Լու­սի­նը այդ օ­րե­րուն թարմ էր ա­ւե­լի, ու շա՛տ գրա­ւիչ: ­­Կը սա­հէր եր­կին­քի կա­պոյտ ան­հու­նու­թե­նէն՝ մա­նու­կի մը...

Հերոսածին Հայաստան

«Ինչ որ կ՛ըսեմ հիմա մէկ սրտով,պիտի ըսուի Վաղը հազարաւոր սրտերու կողմէ»։ Ճպրան Խալիլ Ճպրան «Հայրենասիրութիւն չի նշանակեր միայն սիրել իր հայրենիքը։ Ան անհամեմատ կերպով աւելի շատ բան...

­Սեւ կա­տուն եւ ու­րիշ բա­ներ

ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ ­Կը կար­ծեմ, որ շա­տե­րու հա­մար ծա­նօթ ա­նուն-բա­ցատ­րու­թիւն մըն է այս «սեւ կա­տու»ն, ինչ­պէս նաեւ ա­նոր հետ առն­չո­ւած եւ ա­ւան­դու­թիւն դար­ձած զա­նա­զան նա­խա­պա­շա­րում­նե­րը: ­Դա­րե­րէ...

Չարենցի «Ես իմ անուշ Հայաստանի…» բանաստեղծութիւնը՝ թարգմանուած է աշխարհի 35 լեզուներով

2019ի ըն­թաց­քին լոյս տե­սաւ Ե­ղի­շէ ­­­Չա­րեն­ցի «Ես իմ ա­նուշ ­­­Հա­յաս­տա­նի» բա­նաս­տեղ­ծու­թիւ­նը՝ հրա­տա­րա­կո­ւած գե­ղա­տիպ գիր­քի մը մէջ: «­­­Տա­ղա­րան» շար­քի վեր­ջին բա­նաս­տեղ­ծու­թիւ­նը՝ «Ես իմ...

Ռոպէր Հատտէճեանին կիսադարեան վաստակաշատ խմբագրին

Յիսուն տարի խմբագիր Յիսուն տարի նուիրում Յիսուն տարի հաւատարիմ Յիսուն տարի զոհողութիւն Աստուած պահէ նուիրումն այս ունեցողին Աստուած պահէ հայ լեզուն Գիրն ու գրականութիւնը մեր Մեր դարաւոր մշակոյթն ու ժողովուրդը Գործն է,...

­Ծի­ծեռ­նակ՝ «գար­նան հին գու­շակ»

ՕՔՍԱՆԱ ԿԱՐՊԵՏԵԱՆ ­Գար­նան ա­ւե­տա­բերն է ծի­ծե­ռը, եր­ջան­կու­թիւն, բա­րի բախտ եր­գո­ղը։ Ե­թէ յան­կարծ բախտ վի­ճա­կուի քեզ լսե­լու, թէ ինչ­պէ՛ս են նրանք ծլվլում երկ­նի կա­պոյ­տում, ու­րեմն վստահ...
- Advertisement -