Ռոպէր Հատտէճեանին կիսադարեան վաստակաշատ խմբագրին

Յիսուն տարի խմբագիր Յիսուն տարի նուիրում Յիսուն տարի հաւատարիմ Յիսուն տարի զոհողութիւն Աստուած պահէ նուիրումն այս ունեցողին Աստուած պահէ հայ լեզուն Գիրն ու գրականութիւնը մեր Մեր դարաւոր մշակոյթն ու ժողովուրդը Գործն է,...

Հ­րա­տա­րա­կու­թիւն­նե­րու լու­սանց­քին

«Ես հա­ւա­տում եմ, հայ ժո­ղո­վուրդ,քո ­Դար­ձին, ... վասն­զի կամր­ջըն­կեց Ա­րաք­սի ա­փե­րին, ­Մա­սի­սի խորհր­դա­ւոր հա­յեաց­քի տակ մեր ­Հայ­րե­նի­քը կայ, ... որ ակն­դէտ ու խռո­վա­յոյզ՝ նա­յում, նա­յո՜ւմ...

Հերոսածին Հայաստան

«Ինչ որ կ՛ըսեմ հիմա մէկ սրտով,պիտի ըսուի Վաղը հազարաւոր սրտերու կողմէ»։ Ճպրան Խալիլ Ճպրան «Հայրենասիրութիւն չի նշանակեր միայն սիրել իր հայրենիքը։ Ան անհամեմատ կերպով աւելի շատ բան...

Ա­րեւմ­տա­հա­յե­րէն Ո­ւի­քի­փե­տիա

ԱՐԱՔՍԻԱ ՄԻՔԱՅԷԼԵԱՆ Այ­սօր տե­ղե­կու­թիւն­ներ փնտռե­լու հա­մար հա­մա­ցան­ցի օգ­նու­թեան կը դի­մենք: Ո­ւի­քի­փե­տիան տար­բեր լե­զու­նե­րով գոր­ծող հան­րա­գի­տա­րան է, նո­րա­րա­րու­թեան ձեւ մը՝ լե­զո­ւի զար­գաց­ման եւ հարս­տաց­ման մէջ: ­Վեր­ջին...

ՄԱՅՐ

ՄԱՅՐ Աստուածածին Սուրբ Մարիամ, Մարդորդու մայր սրբազան, Տիեզերքի տուչութեամբ Եւ բիւրեղեայ մաքրութեամբ, Դու մարմին ես պարգեւում Ծիլ կեանքի հուր հեքիաթին, Քո ծայրալիր նշխարով, Մեր հոգուն ու արեւին։ Սերունդի սերմը հասուն, Վեհ մայրութեամբ հեզասուն, Դիեցնում ես...

Նոյի արցունքը (Աւանդութիւն)

Սօս Վանի Ա. Երկինքը՝ կապոյտ, եւ թեթեւ՝ անուրջին պէս: Անիկա՝ երեսն ի վար կործած սանի...

­Գո­վերգ՝ ի խո­րոց սրտէ

ՍԻԼՎԻ ՍՐԲՈՒՀԻ ՄԱՐԱԶԵԱՆ ­Ներ­բո­ղա­լից պտոյ­տի մը հո­գե­կան դիւ­թիչ գո­հա­ցու­մին ա­կան­ջա­լուր ըլ­լալ կը հրա­ւի­րեմ ձեզ՝ վա­յե­լե­լով հմայքն ու ար­բե­ցու­մը հայ գրա­կան ճո­խու­թիւն­նե­րուն: Ա­ռօ­րեայ ու ան­ձանձ­րոյթ հիւ­րըն­կա­լու­թեամբ կ­՛ըմ­բոշխ­նեմ...

Ճամբայ դէպի պարապութիւն

Խմ­բագ­րու­թեան կող­մէ Այս թի­ւով կը հրա­տա­րա­կենք յու­նա­հայ ե­րի­տա­սարդ ­Գէորգ ­Լա­զա­րեա­նի գրա­կան ա­ռա­ջին փոր­ձը։ ­Հա­զիւ իր կեան­քի քսան գա­րուն­նե­րը բո­լո­րած ե­րի­տա­սար­դը ար­դէն հայ լե­զո­ւի զա­նա­զան ծրա­գիր­նե­րուն...

Լսիր ընկեր (Տխուր խոհեր)

Բազում սէրեր ես շատ ունիմ, որ յոյս կու տան իմ սրտին. հայուն տուած վիշտը սակայն կը տրորէ իմ հոգին։ Սէր կայ երբեք չի թառամիր, իմացի՜ր. կախում ունի, թէ ինչպէս...

Մօրս արցունքները

Գրիշ Դաւթեան Ես հե­ռա­նում էի օ­տա­րութ­եան ճա­նա­պար­հով. Մե­րոնք շշմած էին, ա­նակն­կա­լի էին ե­կել. Նա­յում էին բեկուած, անմ­խի­թար ու լա­ցա­կում. Մայրս իր ար­ցունք­ներն էր ու­ղար­կում իմ հետ, Որ լուա­նամ վէր­քերս, Որ...
- Advertisement -