Մշոյ դաշտի 1915ի գոյամարտի հերոսուհիներ՝ Խամէ եւ Տիրուն

ԷԴԻԿ ՄԻՆԱՍԵԱՆ-ՏԱԹԵՒԻԿ ՄԻՆԱՍԵԱՆ (Աղ­բիւր՝ «­Հայ կա­նայք 19րդ դա­րա­վեր­ջի եւ 20րդ ­դա­րաս­կիզ­բի հե­րո­սա­մար­տի տա­րի­նե­րին») Ց­րոնք­ցի ­Տի­րուն Եղ­սո­յեան Մ­շոյ դաշ­տի գիւ­ղե­րուն հե­րո­սա­կան ինք­նա­պաշտ­պա­նու­թեան օ­րե­րուն հայ կի­ներ տղա­մար­դոց կող­քին, կամ՝ ա­ռանց...

Հե­րո­սա­կան ­Հա­ճը­նի ան­կու­մին դա­ժան դա­սե­րը Ն.

3 ­Նո­յեմ­բեր 1920ը ար­հա­ւիր­քի ան­մո­ռա­նա­լի էջ մը բա­ցաւ եւ անջն­ջե­լի իր տե­ղը դրոշ­մեց հայ ժո­ղո­վուր­դի նո­րա­գոյն պատ­մու­թեան սեւ է­ջե­րու շար­քին։ Նո­յեմ­բեր 3ին, 96 տա­րի ա­ռաջ,...

Չարդախլու՝ հայ զօրականներու գիւղը

­Խա­չի­սար կամ ­Չար­դախ­լու գիւ­ղը ներ­կա­յիս կը գտնո­ւի Ատր­պէյ­ճա­նի ­Շամ­խո­րի շրջա­նին մէջ, ­Շամ­խոր քա­ղա­քէն դէ­պի ա­րեւ­մուտք: Ան պատ­մա­կան ­Մեծ ­Հայ­քի Ու­տիք նա­հան­գի ­Շա­կա­շէն գա­ւա­ռի գիւ­ղե­րէն...

Պար­տի­զակ հա­յա­քա­ղա­քը

ՎԱՀԷ ՕՆՆԻԿԻ ՓԱԹՈՒՔԵԱՆ (­Հօր կող­մէ՝ պար­տի­զակ­ցի) Պար­տի­զա­կը հիմ­նո­ւե­ցաւ ­Սուլ­թան ­Մու­րատ Դ.ի ֆեր­մա­նով (հրա­մա­նագ­րով) 1625ին, ­Սե­բաս­տիոյ նա­հան­գէն գաղ­թած հա­յե­րու կող­մէ։ ­Պար­տի­զա­կը զուտ հա­յաբ­նակ եւ հա­յա­խօս գիւ­ղա­քա­ղաք մըն...

Ե­ղի­շէ ­Չա­րեն­ցի վեր­ջին օ­րե­րը

Գ­րեց՝ Ա. ԲԱԳՐԱՏՈՒՆԻ (*) «Ա­մէ­նուն ­Տա­րե­գիր­քը» - 1961 ­Գոր­ծիս բե­րու­մով, 1939 թ. գտնւում էի ­Լե­նի­նա­կա­նում (Ա­լեք­սանդ­րա­պոլ)։ Անս­պա­սե­լի կեր­պով հան­դի­պե­ցի բա­րե­կամ­նե­րիցս մէ­կին, ո­րի բան­տար­կու­թեան մա­սին լսել...

100 տարուայ սպասուած հանդիպում

ԽԱՉԻԿ ՄԵԼԵՔԵԱՆ Բա­ցար­ձակ պա­տա­հա­կա­նու­թեան ար­դիւն­քում ձեռքս ըն­կաւ խամ­րած թղթի վրայ մա­տի­տով գծած մեր տոհ­մա­ծա­ռը: Ի՞նչ կը լի­նի, ե­թէ… Փնտ­ռե­ցի մի քա­նի ա­նուն «­Ֆէյս­բուք» կո­չո­ւող զու­գա­հեռ...

Հայերուն մոռցուած եղբայրները՝ Ուտիները

Ու­տի­նե­րու դժո­ւար ան­ցեալն ու տխուր ներ­կան Այ­սօր քի­չե­րը կը յի­շեն, որ ներ­կայ Ատր­պէյ­ճա­նի տա­րած­քին բնա­կող տե­ղաբ­նիկ փոք­րա­թիւ­ժո­ղո­վուրդ­նե­րէն մէ­կը՝ ու­տի­նե­րը, դա­րեր շա­րու­նակ հայ­կա­կան հո­գե­ւոր-մշա­կու­թա­յին դաշ­տին մաս...

Ա­ռաս­պե­լա­կան Ար­տոս լեռը

ՕՔՍԱՆԱ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ - «Ա­կօս» Ար­տոս լե­ռը ­Հայ­կա­կան ­Լեռ­նաշ­խար­հը հիւ­սի­սէն հա­րաւ հա­տող ­Վաս­պու­րա­կա­նի լեռ­նե­րէն է։ Այն հայ­կա­կան ­Տաւ­րո­սեան լեռ­նաշղ­թա­յի գա­գաթ­նե­րէն մէկն է, բազ­մած է ­Վա­նայ լի­ճէն...

Յունահայութեան թիւի նօսրացումը 1922-1950 տարիներուն

­Մայք ­Չի­լին­կի­րեան Գաղ­թա­կա­նու­թեան ա­ռա­ջին տա­րի­նե­րուն, ­Յու­նաս­տան հաս­տա­տո­ւած հայ զան­գուած­նե­րու թի­ւի ճշգրիտ սահ­մա­նու­մը բա­ւա­կան բարդ ու դժո­ւար փորձ մըն է, որ ա­ռան­ձին գի­տա­կան լայն աշ­խա­տու­թեան կը...

Յունահայ գաղութը «Նոր Օր»ի աչքով՝ 1923էն մինչեւ 26 Մարտ 1924

Շ. 1922ի Իզ­մի­րի ա­ղէ­տէն ան­մի­ջա­պէս ետք, ­Փոքր Ա­սիոյ հո­ղե­րէն պո­կո­ւած, մեծ թի­ւով յոյն բայց նաեւ հայ գաղ­թա­կան­ներ գտնո­ւե­ցան ­Յու­նաս­տան, ստեղ­ծե­լով պատ­մա­կան գաղ­թա­կա­յան­ներ, ո­րոնց հետ­քե­րը տա­կա­ւին...
- Advertisement -