­­Կի­րա­կի, 16 ­­Յու­նիս 2024-ին, ա­ռա­ւօ­տեան ժա­մը 10:00-ին, ­­Թե­սա­ղո­նի­կէի Ս. Աս­տո­ւա­ծա­ծին ե­կե­ղեց­ւոյ մէջ, մա­տու­ցո­ւե­ցաւ Ս. եւ Ան­մահ ­­Պա­տա­րագ, զոր մա­տու­ցեց եւ յա­ւուր պատ­շա­ճի քա­րո­զեց շրջա­նիս հո­գե­ւոր հո­վիւ՝ հոգշ. Տ. Ե­ղիա վրդ. ­­Մալ­խա­սեա­նը: Ս. ­­Խո­րա­նի սպա­սար­կու­թիւ­նը կա­տա­րե­ցին ե­կե­ղեց­ւոյս սար­կա­ւագ­նե­րը, իսկ եր­գե­ցո­ղու­թիւ­նը՝ դպրաց դա­սի ան­դամ-ան­դա­մու­հի­նե­րը։ ­­Հայ­րե­րու տօ­նին ու­րախ ա­ռի­թով, կազ­մա­կեր­պու­թեամբ շրջա­նիս ­­Թա­ղա­կան խոր­հուր­դին, «Ար­ցախ» սրա­հին մէջ, տե­ղի ու­նե­ցաւ փոք­րիկ հան­դի­սու­թիւն մը։ ­­Բա­րի գա­լուս­տի խօս­քով հան­դէս ե­կաւ թա­ղա­կան խոր­հուր­դի ան­դա­մու­հի՝ օրդ. ­­Մարգ­րիտ ­­Գոս­տի­կեա­նը։ Ան շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց ներ­կա­նե­րուն, ո­րոնք քա­ջա­լեր հան­դի­սա­ցան սոյն հա­մեստ հան­դի­սու­թեան։ Ըն­թաց­քին, ­­Մա­լա­քեան-­­Գաս­պա­րեան շա­բա­թօ­րեայ դպրո­ցի ա­շա­կերտ­նե­րէն՝ Ար­մէն Ե­սա­յեան բա­նաս­տեղ­ծու­թիւն մը աս­մուն­քեց, իսկ Ք­րիս­տիա­նա ­­Խո­րո­ւաթ՝ ջու­թակ նո­ւա­գեց։ Ա­ւար­տին, ­Հայր սուր­բը իր կար­գին փառք եւ գո­հու­թիւն յայտ­նեց երկ­նա­ւոր ­­Հօր Աս­տու­ծոյ, որ ար­ժա­նա­ցուց այս գե­ղե­ցիկ հան­դի­սու­թեան ի­րա­կա­նաց­ման։ Ա­պա ան խօ­սե­ցաւ ծնող­քի դե­րա­կա­տա­րու­թեան մա­սին եւ յի­շե­ցուց, որ ծնող­քի մը գլխա­ւոր պար­տա­կա­նու­թիւնն է զա­ւակ­նե­րը Ք­րիս­տո­սի խօս­քով ու սի­րով դաս­տիա­րա­կել, ե­կե­ղեց­ւոյ պաշ­տա­մուն­քին ըն­ծա­յել ու նո­ւի­րա­բե­րել եւ ա­նոնց մէջ հայ­րե­նա­սի­րու­թեան հուն­տե­րը ցա­նել, որ­պէս­զի մեր ե­կե­ղե­ցին եւ ազ­գը միշտ պայ­ծառ մնան։ ­­Հայր սուր­բին խօս­քէն ետք, ներ­կայ գտնո­ւող հայ­րե­րուն, ինչ­պէս նաեւ եր­կու ա­շա­կերտ­նե­րուն, թա­ղա­կան խոր­հուր­դին կող­մէ յու­շա­նո­ւէր­ներ տրա­մադ­րո­ւե­ցան։