ՄԱՅՐ

ՄԱՅՐ Աստուածածին Սուրբ Մարիամ, Մարդորդու մայր սրբազան, Տիեզերքի տուչութեամբ Եւ բիւրեղեայ մաքրութեամբ, Դու մարմին ես պարգեւում Ծիլ կեանքի հուր հեքիաթին, Քո ծայրալիր նշխարով, Մեր հոգուն ու արեւին։ Սերունդի սերմը հասուն, Վեհ մայրութեամբ հեզասուն, Դիեցնում ես...

Հ­րա­տա­րա­կու­թիւն­նե­րու լու­սանց­քին

«Ես հա­ւա­տում եմ, հայ ժո­ղո­վուրդ,քո ­Դար­ձին, ... վասն­զի կամր­ջըն­կեց Ա­րաք­սի ա­փե­րին, ­Մա­սի­սի խորհր­դա­ւոր հա­յեաց­քի տակ մեր ­Հայ­րե­նի­քը կայ, ... որ ակն­դէտ ու խռո­վա­յոյզ՝ նա­յում, նա­յո՜ւմ...

Վերացական ու ճշմարիտ մտորումներ

Եկուր ընկեր, եկուր երթանք հոգեշունչ վանքին մէջ այս ուր վանականք կ՛ապրէին խուցերուն մէջ ուր ճգնած են դարերով մագաղաթին սէր ու հաւատք դրոշմերով։ Սէր կար այստեղ, աննիւթական, հոգեկան, որ Աստուծոյ...

­Գո­վերգ՝ ի խո­րոց սրտէ

ՍԻԼՎԻ ՍՐԲՈՒՀԻ ՄԱՐԱԶԵԱՆ ­Ներ­բո­ղա­լից պտոյ­տի մը հո­գե­կան դիւ­թիչ գո­հա­ցու­մին ա­կան­ջա­լուր ըլ­լալ կը հրա­ւի­րեմ ձեզ՝ վա­յե­լե­լով հմայքն ու ար­բե­ցու­մը հայ գրա­կան ճո­խու­թիւն­նե­րուն: Ա­ռօ­րեայ ու ան­ձանձ­րոյթ հիւ­րըն­կա­լու­թեամբ կ­՛ըմ­բոշխ­նեմ...

Ռոպէր Հատտէճեանին կիսադարեան վաստակաշատ խմբագրին

Յիսուն տարի խմբագիր Յիսուն տարի նուիրում Յիսուն տարի հաւատարիմ Յիսուն տարի զոհողութիւն Աստուած պահէ նուիրումն այս ունեցողին Աստուած պահէ հայ լեզուն Գիրն ու գրականութիւնը մեր Մեր դարաւոր մշակոյթն ու ժողովուրդը Գործն է,...

Լսիր ընկեր (Տխուր խոհեր)

Բազում սէրեր ես շատ ունիմ, որ յոյս կու տան իմ սրտին. հայուն տուած վիշտը սակայն կը տրորէ իմ հոգին։ Սէր կայ երբեք չի թառամիր, իմացի՜ր. կախում ունի, թէ ինչպէս...

«ԶԱՐՄԱՆԱԶԱՆ» կրթական ծրագիր

ԱՆԻ ԱԲԻԿԵԱՆ - ԱՆՈՅՇ ԲԻԼԱՖԵԱՆ «­Գա­լուստ ­Կիւլ­պէն­կեան» հիմ­նար­կու­թեան հայ­կա­կան հա­մայնք­նե­րու բա­ժան­մուն­քը ­Յու­լիս 17էն մին­չեւ Օ­գոս­տոս 11, ա­րեւմ­տա­հա­յե­րէ­նի զար­գաց­ման իր հնգա­մեայ ծրագ­րին հա­մա­ձայն, ձեռ­նար­կեց «ԶԱՐՄԱՆԱԶԱՆ» կրթա­կան...

Մօրս արցունքները

Գրիշ Դաւթեան Ես հե­ռա­նում էի օ­տա­րութ­եան ճա­նա­պար­հով. Մե­րոնք շշմած էին, ա­նակն­կա­լի էին ե­կել. Նա­յում էին բեկուած, անմ­խի­թար ու լա­ցա­կում. Մայրս իր ար­ցունք­ներն էր ու­ղար­կում իմ հետ, Որ լուա­նամ վէր­քերս, Որ...

Դիակներէն հեռու

Գուցէ այնքան չեմ պաշտեր ապագան, որքան կ՚ատեմ անցեալը։ Պէտք է խզել ամէն կապ անցեալին հետ. մերժել, ուրանալ զայն. այս է էականը։ Նուաստացուցիչ, ամօթալի բան մըն...

­Ծի­ծեռ­նակ՝ «գար­նան հին գու­շակ»

ՕՔՍԱՆԱ ԿԱՐՊԵՏԵԱՆ ­Գար­նան ա­ւե­տա­բերն է ծի­ծե­ռը, եր­ջան­կու­թիւն, բա­րի բախտ եր­գո­ղը։ Ե­թէ յան­կարծ բախտ վի­ճա­կուի քեզ լսե­լու, թէ ինչ­պէ՛ս են նրանք ծլվլում երկ­նի կա­պոյ­տում, ու­րեմն վստահ...
- Advertisement -