23 ­Յու­նո­ւար 2012.

­Յու­նո­ւար 23ի այս օ­րը, հինգ տա­րի ա­ռաջ, յատ­կա­պէս հա­յու­թիւ­նը՝ աշ­խար­հի չորս ծա­գե­րուն, ամ­բողջ ժա­մեր լա­րո­ւած ու­շադ­րու­թեամբ եւ անձ­կու­թեամբ հե­տե­ւե­ցաւ Ֆ­րան­սա­յի ­Ծե­րա­կոյ­տին ա­ռանձ­նա­յա­տուկ բաց նիս­տին,...

Սեւ­րի ­Դաշ­նա­գի­ր

10 Օ­գոս­տո­սին, 1920ին, ­Հա­յաս­տանն ու հա­յու­թիւ­նը ապ­րե­ցան պատ­մու­թեան աս­տե­ղա­յին պա­հե­րէն մէ­կը։ Օ­գոս­տոս ամ­սու 10րդ­ օ­րը, 97 տա­րի ա­ռաջ, ֆրան­սա­կան ­Սեւր քա­ղա­քին մէջ, պե­տա­կան հան­դի­սա­ւոր շու­քով...

Պայ­րոյր ­Սե­ւակ 1924-1971

24 ­Յու­նո­ւա­րին, հայ ժո­ղո­վուր­դը կը տօ­նէ ծննդեան տա­րե­դար­ձը իր հան­ճա­րեղ զա­ւակ­նե­րէն ­Պա­րոյր ­Սե­ւա­կի։ ­Քա­ղա­քա­մայր Ե­րե­ւա­նէն մին­չեւ հա­յաշ­խար­հի հե­ռա­ւո­րա­գոյն ա­փե­րը, հա­յը ա­մե­նայն հնչե­ղու­թեամբ աշ­խար­հին լսե­լի...

Նիկողայոս Ադոնց (Տէր-Աւետիքեան, 1871-1942)

­Յու­նո­ւար 10ի օ­րը, 147 տա­րի ա­ռաջ, հայ­րե­նի ­Սիւ­նեաց աշ­խար­հի Բռ­նա­կոթ գիւ­ղին մէջ եւ ­Գէորգ ­Տէր-Ա­ւե­տի­քեա­նի ըն­տա­նե­կան յար­կին տակ, լոյս աշ­խարհ ե­կաւ եւ ­Նի­կո­ղա­յոս ա­նու­նով...

Ֆրունզէ Դովլաթեան (1927-1997)

Օ­գոս­տոս 30ի այս օ­րը, քսան տա­րի ա­ռաջ, Ե­րե­ւա­նի մէջ վախ­ճա­նե­ցաւ հայ բե­մի եւ շար­ժան­կա­րի յա­ռա­ջա­պահ նո­ւի­րեալ­նե­րէն՝ մե­ծա­տա­ղանդ բե­մադ­րիչ Ֆ­րուն­զէ ­Դով­լա­թեան։ ­Հան­դի­սա­տե­սին կող­մէ մե­ծա­պէս սի­րո­ւած ու...

Շահան Շահնուր (1903-1974)

«­Կը նա­հան­ջեն ծնողք, որ­դի, քե­ռի, փե­սայ. կը նա­հան­ջեն բարք, ըմբռ­նում, բա­րո­յա­կան, սէր։ ­Կը նա­հան­ջէ լե­զուն, կը նա­հան­ջէ լե­զուն, կը նա­հան­ջէ լե­զուն։ Եւ մենք դեռ...

­Գե­ղե­ցիկ խօս­քը ա­րո­ւեստ է

ՄԱՐԻԱ ՄԱՐԿՈՍԵԱՆ-ՏԱՄԱՏԵԱՆ «Աշ­խար­հը շի­նողն ու քան­դո­ղը լե­զուն է՝ խօս­քը»: ­Ժո­ղովր­դա­կան ա­սա­ցո­ւածք Ա­յո՛, ժո­ղո­վուր­դը միշտ էլ ի­րա­ւա­ցի է: ­Շա­րու­նա­կե­լով՝ յի­շենք եւս եր­կու­սը. «Թ­րի կտրա­ծը կը լա­ւա­նայ, լե­զո­ւի կտրա­ծը չի...

Եղիշէ Չարենցի վերջին բանաստեղծութիւնը

ԱՒԵՏԻՔ ԻՍԱՀԱԿԵԱՆ* ­Հոկ­տեմ­բե­րեան ­Յե­ղա­փո­խու­թեան ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նի հայ մե­ծա­գոյն բա­նաս­տեղծ Ե­ղի­շէ ­Չա­րեն­ցին ձեր­բա­կա­լե­ցին 1937թ. ­Յու­լի­սի 27ին, թէեւ ­Հայկ. Խ.Ս.Հ. Ն.Գ.Ժ.Կ.ում 1935թ. ­Փետ­րո­ւա­րից ար­դէն նրա դէմ հե­տաքն­նու­թիւն էր...

18 Ապ­րիլ 1921, Ար­ցախ.

1921 թո­ւա­կա­նի Ապ­րի­լը ծան­րա­գոյն, այ­լեւ վճռո­րոշ ա­միս մը ե­ղաւ հայ ժո­ղո­վուր­դի եւ ­Հա­յաս­տա­նի պատ­մու­թեան մէջ։ Ան­կախ ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թիւ­նը երկ­րորդ ան­գամ - եւ այ­լեւս 70 տա­րո­ւան...

Ա­զատ Վշ­տու­նի (1894-1958)

­Լու­սա­բա­ցին, ­Լա­ցի՜ն, լա­ցի՜ն ­Վար­դե­րը՝ սեւ թեր­թեր բա­ցին... ­Լու­սա­բա­ցին, ­Ջինջ, լու­սա­ծին ­Հաւ­քեր թռան լուռ, գնա­ցին... ­Լու­սա­բա­ցին, Ու­ռին, հա­ցին Ա­ռո­ւի ա­փին մեղ­միկ լա­ցին... ­Լու­սա­բա­ցին, Ես տուն դար­ձին, ­Խամ­րած գտայ իմ սի­րա­ծին... ­Լու­սա­բա­ցին, ­Շաղ ու թա­ցին, Սր­տիս հա­մար շի­րիմ բա­ցին... Ք­նա­րա­կան այս...
- Advertisement -