Տխրունի. Լուսի Եզէկիէլեան

Նո­ւի­րեալ սե­րուն­դի մը մնա­ցոր­դա­ցին գրե­թէ վեր­ջին մո­հի­կանն էր ­Լու­սի Ե­զէ­կիէ­լեան (ծնեալ Ուն­ճեան), որ իր աչ­քե­րը փա­կեց 91 տա­րե­կան հա­սա­կին, ­Հինգ­շաբ­թի` 6 ­Փետ­րո­ւար...

Գ­րի­գոր ­Գը­յը­ճեան (1910 — 1943)

­ ­Կեն­սագ­րեց՝ Ան­տոն ­Կա­զէլ - «Ա­զատ Օր» 1951 Խմ­բագ­րու­թեան կող­մէ 1 ­Փետ­րո­ւա­րին կը նշենք մա­հո­ւան տա­րե­լի­ցը յու­նա­հայ գա­ղու­թի ե­րախ­տա­ւոր­նե­րէն՝ Գ­րի­գոր ­Գը­յը­ճեա­նի։ Ե­րի­տա­սարդ հան­րա­յին եւ կու­սակ­ցա­կան գոր­ծի­չին աստ­ղը սկսաւ...

Յակոբ (Պերճ) Գրիգորեանի յիշատակին

Տխրունի ­Պա­տո­ւի ա՛ռ... Յակոբ (Պերճ) Գրիգորեանի յիշատակին ­­ Տե­րե­ւա­թափ եւ նօս­րա­ցում։ Եր­կու դառն զգա­ցում­ներ, ո­րոնք կը պա­տեն մեր էու­թիւ­նը, ա­մէն ան­գամ երբ սի­րե­լի անձ մը եւ յու­նա­հայ գա­ղու­թի նո­ւի­րեալ...

Տիմիթրի Գասարճեանի գիտական յայտնաբերումը

Յու­նա­հայ ե­րի­տա­սարդ ­Տի­միթ­րիս ­Գա­սար­ճեան, ­Փաթ­րա­սի դե­ղա­գոր­ծա­կան հա­մալ­սա­րա­նի շրջա­նա­ւարտ, իր ա­ւար­տա­կան տա­րո­ւան ըն­թաց­քին՝ 2019ի Օ­գոս­տո­սին, դա­սա­կից Եոր­ղօ ­Քա­րա­նա­սիո­յի հետ, ի­րենց հա­մադ­րող դա­սա­խօ­սի ուղ­ղեկ­ցու­թեամբ, պան­րա­գոր­ծու­թեան վրայ...

ԷՄՄԱՆՈՒԷԼ՝ ԱՍՏՈՒԱԾ ՄԵԶԻ ՀԵՏ

«ես ե­կայ որ կեանք ու­նե­նան եւ ա­ւե­լի լաւ կեանք» ( ­Յով­հան­նէս 10:10) ­Սուրբ ծնուն­դի տօ­նը ընդ­հան­րա­կան ե­կե­ղեց­ւոյ հայ­րե­րը կո­չե­ցին Աս­տո­ւա­ծա­յայտ­նու­թիւն, հիմ­նո­ւե­լով ­Մատ­թէոս ա­ւե­տա­րա­նի այն հա­տո­ւա­ծին վրայ...

Ամանորեայ հրաշքի գաղտնիքը…

ՄԱՐԻԱ ՄԱՐԿՈՍԵԱՆ-ՏԱՄԱՏԵԱՆ ­Շու­տով կու գայ ­Նոր ­Տա­րին եւ ­Կա­ղանդ պա­պան նո­ւէր­ներ կը բե­րէ բո­լոր ա­նոնց, ո­րոնք բա­րի ե­ղած էին ան­ցեալ տա­րի։ ­Փայ­լուն տօ­նա­ծա­ռը կը շող­շո­ղայ...

Ճամբայ դէպի պարապութիւն

Խմ­բագ­րու­թեան կող­մէ Այս թի­ւով կը հրա­տա­րա­կենք յու­նա­հայ ե­րի­տա­սարդ ­Գէորգ ­Լա­զա­րեա­նի գրա­կան ա­ռա­ջին փոր­ձը։ ­Հա­զիւ իր կեան­քի քսան գա­րուն­նե­րը բո­լո­րած ե­րի­տա­սար­դը ար­դէն հայ լե­զո­ւի զա­նա­զան ծրա­գիր­նե­րուն...

Ս. Ստեփանոս նախասարկաւագ եւ առաջին մարտիրոս

ՍՏԵՓԱՆՈՍ ՎՐԴ. ՓԱՇԱՅԵԱՆ ­Հո­գե­ւոր հո­վիւ ­Թե­սաո­նի­կէի ­Նախ­նա­կան ե­կե­ղե­ցին, ինչ­պէս գի­տենք, մեր ­Տի­րոջ՝ ­Յի­սուս Ք­րիս­տո­սի ­Համ­բար­ձու­մէն եւ ­Հո­գե­գա­լուս­տէն ետք շա­րու­նա­կեց իր գո­յու­թիւ­նը։ ­Հա­ւա­տա­ցեալ­նե­րը ա­մէն ան­գամ հա­մախմ­բո­ւե­լով ա­շա­կերտ­նե­րուն...

­Կեան­քի սրբու­թիւ­նը

Ք­րիս­տո­նեա­նե­րը աշ­խար­հի ստեղ­ծու­մէն իսկ ա­ռաջ ընտ­րո­ւած են, որ­պէս­զի ըլ­լան սուրբ եւ ա­նա­ռատ։ Աս­տո­ւա­ծա­շուն­չին մէջ Աս­տո­ւած կը պա­տո­ւի­րէ ժո­ղո­վուր­դին՝ «­Սուրբ ե­ղէ՛ք, ո­րով­հե­տեւ սուրբ եմ ես,...

Ա­շա­կերտ Ք­րիս­տո­սի

Պա­րէտ քհնյ. ­Խա­չե­րեան Կեան­քը դպրոց է եւ մար­դը ա­շա­կերտ, մին­չեւ իր կեան­քի վեր­ջին օ­րը։ Այս խո­րի­մաստ տո­ղը դա­րե­րու ճամ­բոր­դու­թիւն կա­տա­րող ու­ղե­ւոր մըն է, որ վերջ­նա­կան կա­յան...
- Advertisement -