«Ա­մեակ­ներ»` ապ­րո­ւած փոր­ձա­ռու­թիւն­նե­րու ընդ­մէ­ջէն

ԴՈԿՏ. ՀՐԱՅՐ ՃԷՊԷՃԵԱՆ ­Մար­դուն ան­հա­տա­կան, հա­ւա­քա­կան ու ազ­գա­յին կեան­քին մէջ կա­րե­ւոր ի­րա­դար­ձու­թիւն է ա­մեակ­նե­րու նշու­մը: ­Կար­ծէք հոն կեան­քը պահ մը կանգ կ­՛առ­նէ՝ տես­նե­լու հա­մար, թէ...

Հայ ազ­գը, որ­պէս ժո­ղո­վուրդ եւ հայ­րե­նիք, կը պատ­կե­րաց­նենք դա­րու ա­ւար­տին

ՅԱԿՈԲ ՊԱԼԵԱՆ Դա­րու ա­ւար­տը տես­նել, ըստ այնմ ծրագ­րել, կազ­մա­կեր­պել եւ նա­խա­ձեռ­նել՝ ի­րաւ ղե­կա­վա­րու­թեան ա­ռա­քի­նու­թիւնն է: Ղե­կա­վա­րու­թիւն, մտա­ւո­րա­կա­նու­թիւն եւ հա­մեստ­ներ հայ ազ­գը եւ ­Հա­յաս­տա­նը կը տես­նե՞ն դա­րա­վեր­ջին: Ո՞ւր...

­Գիր­քի ցու­ցա­հան­դէ­սի մը ա­ռի­թով

ՔԵՐՈԲ ԷՔԻԶԵԱՆ ­Հայ գիր­քի աշ­խար­հը շա­տոնց տժգոյն պատ­կեր­նե­րով կը ներ­կա­յա­նայ մեր գա­ղու­թէն ներս։ Եր­բեմ­նի հրա­տա­րա­կու­թեանց աժ­խոյժ թա­փը, ա­կումբ­նե­րու հետզ­հե­տէ զար­գա­ցող գրա­դա­րան­նե­րու ճո­խու­թիւ­նը, հայ­կա­կան օ­ճախ­նե­րէն ներս...

Ճանաչումէն դէպի հատուցում՝ երկար ճամբան

­Քե­րոբ Է­քի­զեան ­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100րդ ­տա­րե­լի­ցի վախ­ճա­նին, հա­յու­թեան մէջ ձայ­նե­րը սկսան բազ­մա­նալ՝ «ճա­նա­չու­մէն վերջ՝ ի՞նչ» շեշ­տա­կի հար­ցադ­րու­մը յա­ռաջ բե­րե­լով։ ­Հայ ժո­ղո­վուր­դը ար­դէն հպարտ կը զգար...

Արեւմտեան Հայաստան

ՐԱՖՖԻ ՊԵՏՐՈՍԵԱՆ Ի՞նչ ­Կա­րող Է ­Փո­խո­ւել Մէկ ­Տա­րո­ւայ Ըն­թաց­քում… Ան­ցեալ տա­րի «­Վե­րած­նունդ» հիմ­նադ­րա­մը ­Դիար­բե­քի­րի (­Տիգ­րա­նա­կերտ), Ուր­ֆա­յի, ­Դեր­սի­մի, ­Վա­նի եւ ­Համ­շէ­նի ծպտեալ, իս­լա­մա­ցո­ւած հա­յե­րի հա­մար զբօ­սայ­ցեր էր կազ­մա­կեր­պել...

Իս­լա­մա­ցած հա­յե­ր

ԱՍՏՂԻԿ ԱԲՐԱՀԱՄԵԱՆ ­Մարտ ամ­սո­ւան գի­շեր մըն էր‚ երբ հան­դի­պե­ցայ Մրք-­Կիլ հա­մալ­սա­րա­նին մէջ ա­ռեւ­տա­րա­կան գի­տու­թիւն­ներ ու­սա­նող կա­պու­տա­չեայ եւ թուխ ե­րի­տա­սար­դի մը։ Ան կը խօ­սէր կտրուկ‚ սա­կայն...

Հայաստանի նոր իրականութիւնը` խղճի աչքերով

ՅՈՎՍԷՓ ՊԱՐԱԶԵԱՆ ­Դէ­պի Եր­կիր ­Հա­մալ­սա­րա­նա­կան աշ­խար­հին մէջ զրոյ­ցը կը սկսի բա­նա­սէր, Հ.Յ.Դ.ի ան­դամ Հ­րա­չեա­յի խօս­քով։ Ան լիո­վին հե­տաքրք­րո­ւած է «­Դէ­պի Եր­կիր»՝ լայ­նօ­րէն քննար­կո­ւած խորհր­դան­շա­կան պատ­կե­րա­ցում­ներ ամ­փո­փող,...

Էր­տո­ղան կը խոս­տո­վա­նի, որ ­Թուր­քիան… Օս­մա­նեան ­Կայս­րու­թեան «շա­րու­նա­կու­թիւնն» է

ՅԱՐՈՒԹ ՍԱՍՈՒՆԵԱՆ «­Քա­լի­ֆոր­նիա ­Քու­րիըր» ­Տաս­նա­մեակ­ներ շա­րու­նակ թուրք պաշ­տօ­նա­տար­նե­րը հեր­քած են ­Հա­յոց ­Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ի­րո­ղու­թիւ­նը: ­Սա­կայն, վեր­ջին տա­րի­նե­րուն, կարգ մը թուր­քեր կ­՛ար­դա­րա­նա­յին, որ այ­սօ­րո­ւան ­Թուր­քիոյ ­Հան­րա­պե­տու­թիւ­նը պա­տաս­խա­նա­տու չէ...

Յովսէփ Պարազեանի յիշատակին

­Միհ­րան ­Քիւր­տօղ­լեան ­Քա­ռա­սուն օ­րեր ան­ցան ա­ռանց ­Յով­սէ­փի... Դ­ժո­ւար ե­ղան այս քա­ռա­սուն օ­րե­րը: Ինչ­պէս ան­ձիս, նոյն­պէս իր մտեր­մու­թեան մէջ ե­ղած շա­տե­րուն հա­մար դժո­ւար պի­տի ըլ­լայ եր­կար ժա­մա­նակ,...

Մեր նահատակ զինուորները կը պահանջեն

Ս. ՄԱՀՍԷՐԷՃԵԱՆ ­Տա­րի մը ա­ռաջ, Ապ­րի­լի ա­ռա­ջին օ­րե­րուն, հա­մայն հա­յու­թիւ­նը մեծ ցնցու­մի են­թար­կո­ւե­ցաւ, երբ Ատր­պէյ­ճան վերս­տին ոտ­նա­կո­խեց մի­ջազ­գա­յին օ­րէնք ու բա­րեն­պա­տակ ճի­գեր, լայ­նա­ծիր յար­ձա­կում գոր­ծեց...
- Advertisement -